Ο Darius Kinsey, γεννημένος το 1869, ήταν Αμερικανός φωτογράφος που δραστηριοποιήθηκε στη δυτική πολιτεία της Ουάσιγκτον από το 1890 έως το 1940. Ήταν γνωστός κυρίως για τις φωτογραφίες του μεγάλου φορμά που απεικόνιζαν υλοτόμους και τη βιομηχανία ξυλείας της περιοχής. Θεωρείται ο σημαντικότερος και πιο παραγωγικός φωτογράφος των δραστηριοτήτων υλοτομίας στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό.

Η πρώιμη ζωή του ξεκίνησε στο Maryville του Μιζούρι το 1869, όπου γεννήθηκε. Μετακόμισε στο Snoqualmie της Ουάσιγκτον σε ηλικία 20 ετών και ασχολήθηκε με τη φωτογραφία το 1890, αφού προηγουμένως είχε εργαστεί στον κλάδο των ξενοδοχείων και του εμπορίου. Το επαγγελματικό του ταξίδι στη φωτογραφία ξεκίνησε όταν προσλήφθηκε από την εταιρεία σιδηροδρόμων Seattle and Lake Shore Railroad Co., όπου πέρασε πέντε χρόνια φωτογραφίζοντας τοπία κατά μήκος της γραμμής της, ενώ παράλληλα ξεκίνησε την εικονογραφική καταγραφή της ζωής στους καταυλισμούς υλοτόμων. Αυτές οι φωτογραφίες έθεσαν τα θεμέλια για το μετέπειτα έργο του.

Το 1896, παντρεύτηκε την Tabitha May Pritts, και μαζί άνοιξαν ένα φωτογραφικό στούντιο στο Sedro-Woolley – το επόμενο κιόλας έτος – βγάζοντας τα προς το ζην κυρίως μέσω της προσωπογραφίας, ενώ ο Kinsey συνέχιζε να φωτογραφίζει τοπία. Η Tabitha επεξεργαζόταν τα αρνητικά και εκτύπωνε τις φωτογραφίες σε έναν οικιακό σκοτεινό θάλαμο, στέλνοντας τις έτοιμες εκτυπώσεις πίσω στους καταυλισμούς των υλοτόμων.

Μέχρι το 1906 το ζευγάρι είχε μετακομίσει στο Seattle και ο Darius εγκατέλειψε τη δουλειά στο στούντιο για να επικεντρωθεί στη βιομηχανία ξυλείας και στα τοπία. Η προσέγγισή του περιελάμβανε τη χρήση φωτογραφικής μηχανής μεγάλου φορμά (τύπου view camera) διαστάσεων 11×14 ιντσών, τοποθετημένη σε ειδικά κατασκευασμένο τρίποδο που έφτανε σε ύψος τα δώδεκα πόδια (περίπου 3,6 μέτρα), χρησιμοποιώντας γυάλινες πλάκες μέχρι το 1914, που πέρασε στη χρήση φιλμ. Φωτογράφισε ολόκληρη τη διαδικασία υλοτομίας: από τα πρωινά στον καταυλισμό και τους υλοτόμους με τα τσεκούρια και τα πριόνια τους, μέχρι τις εργασίες φόρτωσης με steam donkeys και τους σιδηροδρόμους μεταφοράς ξυλείας, καλύπτοντας τα πάντα, από τη μεταφορά κορμών με έλκηθρα και άλογα στις αρχές του αιώνα έως τα φορτηγά υλοτομίας και τις μεθόδους ανύψωσης κορμών με ψηλούς ιστούς (high-lead logging) τη δεκαετία του 1920.

Η καριέρα του ολοκληρώθηκε μετά από πτώση που υπέστη τον Οκτώβριο του 1940. Στα τελευταία χρόνια του επικεντρώθηκε στην οργάνωση και διατήρηση της εκτεταμένης συλλογής αρνητικών του.

Σήμερα το έργο του διατηρείται σε συλλογές που φιλοξενούν στο Μουσείο Whatcom στο Bellingham της Ουάσιγκτον, ενώ μια άλλη συλλογή βρίσκεται στις Βιβλιοθήκες του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον.

Φωτογραφία Εξωφύλλου: C.V.T. Co. Stillwater, Washington, November 1919, Darius Kinsey, National Gallery of Art